“Waar een wil is, is een weg.”

Mijn verhaal

Van jongs af aan was Delaya al aan het tekenen, kleuren combineren en inrichten. Ze maakte van reststukken karton en plastic, hebbedingetjes als fotolijstjes. Als gezin moesten zij van weinig rondkomen. De spullen die ze had zette ze vaak anders neer zodat het net leek of ze een nieuwe kamer had.

Haar ouders motiveerden haar, haar broer en zusje dan ook vaak om het te maken in het leven en veel geld te gaan verdienen. Trek je niks aan van anderen en volg je eigen pad. Haar vader van molukse afkomst kende de slagen van de zweep. Molukkers hadden geen eerlijke kansen gehad in Nederland en zijn kinderen konden en moesten nu gaan profiteren van de kennis en mogelijkheden die voor hen lagen. Haar ouders zagen al snel in dat Delaya een ondernemers mentaliteit had en spoorde haar aan eigen baas te worden in het leven.

Zodra het kon begon Delaya op haar 12e met werken door het rondbrengen van folders. “Mijn vader liet me niet alleen de deuren langsgaan en sjouwen, dus ging altijd mee, gelukkig want het was best zwaar”. Hierna heeft zij altijd gewerkt naast haar school om zo haar ouders financieel te ontzien en haar eigen spullen te kunnen kopen. 

Gedreven om carrière te maken in het opkomen voor anderen en veel geld te gaan verdienen ging zij op haar 21e rechten studeren. Echter lag hier niet haar hart. “Gedurende deze periode woonde ik door omstandigheden ook ineens weer thuis. Dit vond ik verschrikkelijk na een paar jaar op mezelf te hebben gewoond, het voelde alsof ik weer terug was bij af. Toch gaf me dit tijd om terug te komen tot mijzelf en na te gaan denken wat ik nou eigenlijk echt wou in het leven. Het was tijd om mijn hart te gaan volgen ongeacht hoe dit uit zou pakken op het gebied van werk. Een eigen onderneming beginnen en oude meubels voorzien van een mooi nieuw jasje dat was het”. Ze vond het zonde om al die goede meubels die maar weggegooid werden.

Ik woonde weer op mezelf was blut en erger nog zat in de schuldsanering. Financieel kon ik me weinig tot niks veroorloven. Ik ben toen bij Auping in dienst gegaan met als voorwaarde dat ik Allround Meubelstofferen kon gaan studeren vergoed door Auping. Ik ben hier als BBL studente aan het werk gegaan en heb zo het vak geleerd. Ik kon niks met de naaimachine en nu kan ik alles met stof!

Tijdens mijn studie was ik naast mijn werk al voor mijzelf een stoffeerderij begonnen in het oude Geertruiden ziekenhuis in Deventer. Ik had geen geduld, haha. Dit heb ik 5 jaar gedaan en zo mezelf uit de schulden gewerkt en ben  volledig voor mezelf gaan werken. De opdrachten bleven maar komen. Het was tijd voor de stap naar een mooiere locatie en een winkel erbij. Met wat spaargeld heb ik de ruimte waar ik nu zit met mijn ouders verbouwd en zit ik op een A-locatie. Mijn dromen komen uit. 

Ik heb mijn plek gevonden en wil nu graag de kant op van interieurontwerper op. Dus dit is nog maar het begin!”

Services
Services

Wat kunt u verwachten?